(Нібыта пра Беларусь. З "Лірнік вясковы" Уладзіслава Сыракомлі).

ЛІРА МАЯ ТЫ СПЕЎНАЯ! З ЧАРАЎНІЧАГА ДРЭВА,

МУСІЦЬ, ТЫ ЗМАЙСТРАВАНА.

ЛЕДЗЬ ВАЗЬМУ ЦЯБЕ Ў РУКІ, УСЕ, ЯК ЁСЦЬ, ТВАЕ ГУКІ,

І ПЕСНЯЙ Я ЎВЕСЬ ЗАБРАНЫ.

Избранное сообщение

ЗАНАТОЎКІ. ТРАВЕНЬ.

ПАДЗЯЛІЦЦА

КАМЕНТАВАЦЬ ТУТ (уваход праз):

пятница, 8 сентября 2017 г.

ЖНІВЕНЬ. Усевалад Сцебурака.

І яблыкі падаюць у цішыню,
і зоры злятаюць на ганак.
Ці я гэта бачу, ці я гэта сню
пад ранак?

Туман на світанні, і кроплі дажджу,
і жоўтыя пасмы на шатах,
і клёкат бусліны імкне ў вышыню
над хатай.

Расплюшчыўшы вочы, я ціха ляжу
Гадзіннік маўчыць. Зламаўся?
Не хочацца ўдзень пераходзіць мяжу,
каб жнівень даўжэй затрымаўся.

среда, 31 мая 2017 г.

ДУМКІ І ПАЧУЦЦІ

Бываюць хвіліны, калі табе востра не хапае былых сяброў. З дзяцінства і юнацтва - тых, з кім разам увайшлі у дарослае жыццё і захавалі сяброўскія адносіны, але прастора і адлегласці, ці што яшчэ, не даюць магчымасьці зараз быць побач. І вось стаіш ты ў гэтыя кароткія хвіліны сярод цяпер блізкіх табе людзей крыху разгублены, быццам бы адзін. Добра, што тое не доўгі час.